Nederland
Paul Ingram ©
Two cyclists ride past cherry blossoms in motion blur along a bridge in Japan.

Bikepacking onder de kersenbloesem

Twee vrienden, twee maanden, één land: Paul Ingram en Josh Tippet fietsten van Kagoshima naar Tokio en verdiepten zich onderweg in de Japanse keuken.

Paul Ingram en Josh Tippet zijn te zien in de film Okawari, Please!, die wordt vertoond tijdens het tweede seizoen van de Bike Film Tour. Meer informatie over de film vind je hier: pagina over de film „Okawari, Please!“

Paul, hoe is het allemaal begonnen?

Paul Ingram: In 2018 waren Josh en ik er voor het eerst — als gewone toeristen, samen met een Japanse vriend die ons van alles liet zien en uitlegde. Daarna was het duidelijk: we moesten terug. In de kern zijn Josh en ik eigenlijk fanatieke langeafstandswandelaars. Maar Japan doorwandelen lag niet erg voor de hand: het land is sterk ontsloten en heeft geen lange, aaneengesloten wandelroutes. Zo is de fiets in beeld gekomen. En toen Josh serieuzer begon na te denken over het openen van zijn eigen restaurant — met Japan als steeds belangrijkere inspiratiebron — was het plots helder: nu of nooit.

Map of Japan showing a bikepacking route from Kagoshima to Tokyo.
De route: Van Kagoshima in het zuiden tot Tokio in het noorden — zo'n 2.000 kilometer dwars door Japan.

Waarom de fiets — en niet opnieuw wandelen?

Bij het wandelen hebben we doorgaans proviand voor meerdere dagen bij ons en bevinden we ons vaak ver van de bewoonde wereld. In Japan was het precies andersom: gemakswinkels, drankautomaten en kleine dorpjes waren bijna altijd binnen handbereik. Dat maakte de reis een stuk comfortabeler dan onze gebruikelijke "dirtbag"-avonturen. Maar vier uur lang bergop fietsen zonder enige training — dat sloopt je lichaam. Het verschil is dat er daarna niet per se een natte tent op je wacht. Soms is er een betaalbaar hotel — of een hete koffie uit de automaat om de volgende bocht.

Three-part image: A bowl of unagi rice with chopsticks, a selfie of two men under cherry blossoms, a loaded bicycle against a mountain backdrop.
Paul Ingram ©
Unagi, kersenbloesem-selfie en bergpanorama: twee maanden Japan in drie beelden.

Hoe is je kijk op de Japanse keuken veranderd tijdens die twee maanden?

Ik wist al dat het eten goed en gevarieerd zou zijn — maar hoe regionaal en veelzijdig de Japanse keuken werkelijk is, heeft me verrast. Ik hou van lekker eten, maar ik ben geen expert. Josh benadert het anders: hij heeft in restaurants met Michelin-sterren gewerkt. Hij wilde vooral begrijpen hóe dingen worden gemaakt.

Telkens als je denkt dat je Japan begrijpt, weet het land je opnieuw te verrassen.

Paul Ingram

Bestellen zonder de taal te spreken — maakte dat de maaltijden spannender?

Ja — al kun je tegenwoordig veel oplossen met Google Translate. We fotografeerden menu's en vertaalden vragen. Maar zelfs dan volgt er vaak een moment van verrassing: je denkt dat je het begrepen hebt, en dan komt er iets heel anders. En juist dat is vaak het leukste. En verder: glimlachen, geduld, humor — dat is een universele taal. We hebben allebei veel gereisd en steunen sterk op die non-verbale communicatie.

Three-part image: A close-up of a loaded bicycle with tattooed legs, a cyclist on the street with Mount Fuji in the background, a plate of gyoza, and a bottle of beer.
Paul Ingram ©
Volgeladen, gefocust, uitgehongerd: de bikepacking-realiteit — met de Fuji als decor en gyoza als beloning.

Welke smaak heeft Japan voor jou?

Lastig te zeggen, want het is zo veelzijdig… maar waarschijnlijk yakitori. En dat is echt meer dan "kip aan een stokje"! Yakitori is zo bijzonder omdat elk onderdeel van de kip met precisie wordt behandeld en vervolgens boven houtskool wordt gegrild — waardoor je telkens heel andere texturen en smaken krijgt. We aten het als streetfood én op een hoog niveau — en het was altijd ronduit fantastisch.

Heeft deze reis iets blijvend veranderd in je dagelijks leven?

Grappig genoeg mijn waardering voor écht goede witte rijst. Die eenvoud — rijst, misosoep, ingelegde groenten, kleine componenten — klinkt simpel, maar is het absoluut niet. Ik heb begrepen hoeveel kwaliteit en zorg er schuilt in zo'n ogenschijnlijk "eenvoudige" maaltijd. Hetzelfde geldt voor dingen als sojasaus of tamari: een oprecht respect voor het werk dat in de kleine dingen zit. Die instelling werkt aanstekelijk — ze inspireert je om zelf ook meer oog voor detail te hebben.

Dank je wel voor dit gesprek, Paul. Nu hebben we echt honger gekregen!

Dreiteiliges Bild: Kirschblüten von unten, rote japanische Daruma-Laternen bei Nacht, Person mit Stirnlampe im Zelt.
Paul Ingram ©
Sakura, Daruma-lantaarns, een nacht in de tent: Japan weet je te verrassen, overdag én 's nachts.

Bezoek onze filmevents

Alle data & tickets

Vind nu alle evenementen in jouw stad en koop tickets voor een avond vol emotie en wielrenpassie.

Programma & trailer

Wielrennen kent vele facetten, of je nu rijdt op gravel of asfalt, in een peloton of alleen. De zes films van Bike Film Tour Seizoen 2 laten er bijna al die facetten zien.

Film: Okawari, Please!

Bikepacking in Japan: Twee vrienden verkennen het Land van de Rijzende Zon — en zijn keuken.

Ontdek meer inspirerende verhalen

De vergeten Tour de France Féminin uit de jaren tachtig

Omari Cato: Flatland BMX, community en zelfexpressie

Korte clips met protagonisten en filmmakers